พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา
โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์
เรียน 10 คำใหม่
| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| สั๋กบึ๋ดสั๋กเมื่อ | สักฯบึดฯสักฯเมิ่อฯอ | [สักบึดสักเมื่อ] | ว.ชั่วครู่ชั่วยาม; ซักบึ๋ดซักเมื่อ ก็ว่า |
| ลูกโดด | ลูกโด฿ดฯ | [ลูกโดด] | น.ลูกกระสุนปืนที่มีหัวกระสุนเพียงเม็ดเดียว |
| แหมกิ๋น(ม สะกด) | แหมฯกินฯ | [แหมกิน] | ก.ปรุงอาหาร,ฆ่าสัตว์เพื่อใช้ปรุงอาหาร; เยียะกิ๋น ก็ว่า |
| วั่งๆ | วั่งฯๆ | [วั่งๆ] | ว.ใส,เป็นเงาวูบวาบ; มั่งๆ,วาดๆ,วะวาด ก็ว่า |
| ยอบยั้งเซาแฮง | ยอฯปฯฯยั้งฯเซัาแรงฯ | [ยอบยั้งเซาแรง] | ก.หยุดพัก,หยุดพักเพื่อเอาแรง; จอดจั้งเซาแฮง ก็ว่า |
| ขาก่ำปุ๊ง | ขากําพุ้ง | [ขาก่ำพุ้ง] | น.รอยสาแหรกอย่างที่มีในรัตนชาติบางชนิด ทำให้แก้วนั้นมีราคาสูงขึ้น |
| ใบห้าล้อย | ไบห้าร้อฯยฯ | [ใบห้าร้อย] | น.ธนบัตร ชนิดราคา ๕๐๐ บาท |
| จ๊าง | ช้างฯ | [ช้าง] | น.ช้าง - สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นสัตว์ป่าขนาดใหญ่ที่สุด ผิวสีเทาแก่หรือน้ำตาล จมูกยื่นยาวเรียกว่างวง กินพืช อยู่รวมกันเป็นโขลงใหญ่ โดยมีช้างพังอายุมากเป็นจ่าโขลง |
| เสามงคล | เสัาม฿ง฿คฯล์ | [เสามงคล] | น.เสาเอก - เสาที่ยกคู่กับ เสานาง; เสาผะยา ก็ว่า |
| หิงแดด | หิงฯแดดฯ | [หิงแดด] | ก.ผิงแดด - รับความอุ่นจากแสงแดดอ่อน; หิงแดดอุ่น ก็ว่า |